| تبليغات | X |
تمام لطف اینترنت به این بود که میتونستی آزادانه هر جا که میخوای بری و هر چی رو که میخوای ببینی یا بخونی .مجبور نبودی مثل رادیو تلویزیون فقط موضع گیری ها و نظرات یه عده رو تحمل کنی و فقط چیزی رو ببینی یا گوش بدی که دیگران تعیین کردند و تشخیص دادند که به ضررشون نیست و هم برای تو خوبه هم برای اونا.
ولی حالا که هر جا میخوای بری با یه نوشته یا علامت قرمز مواجه میشی و حالت گرفته میشه دیگه اینترنت هیچ لطفی نداره.همون بهتره که بری کارتتو توyahoo messenger حروم کنی.یعنی فقط بچتی و فک بزنی.اما خوبیش اینه که دیگه اون پیام قرمز لعنتی رو نمی بینی! حتماً چند وقت دیگه همینشم ازمون میگیرن که دیگه با هیچ جا ارتباط نداشته باشیم!
فکر میکنم هدف از مسدود کردن اورکات هم دقیقاً همین بوده! این همه آدم که یه جا با هم ارتباط داشته باشن براشون ترسناک بود!
حالا تکلیف من کهyahoo messenger ام هم خرابه و هر چی داونلود میکنم هم باز درست نمیشه چیه؟
من دیگه باید برم بمیرم!
کسی که چند بار دلت را شکست،راحت تر می توانی دلش را بشکنی،یا اگر دلش را شکستی،کم تر ناراحت وپشیمان شوی تا کسی که هرگز دلت را نشکسته!
ومتقابلاٌ کسی که نمیداند چقدر دلت را شکسته،بیشتر دلش از
تو شکسته میشود. بدترین چیزدر رابطه ی افراد کینه است و پاک کردن آن هم کاری بسیار سخت!و وقتی تعداد کینه ها زیاد شود،از بین بردنشان آن قدر کار دشواری میشود که غیر ممکن به نظر میرسد؛تا جایی که آدم از تلاش برای رفع آنها منصرف میشود و به قول خودمون بی خیالش میشه! البته پاک کردن کینه ها یی که خودمان نسبت به دیگران در دل داریم،به مراتب آسان تراز از بین بردن کینه هایی است که دیگران از ما به دل دارند.
گاهی تنها مانع برای ایجاد رابطه ی دوباره همین کینه هاست.
ببین تو رو خدا کارمون به کجا کشیده!به بیان سخنان و پند و اندرز های اخلاقی! موضوع پیدا نکردم،گفتم نتیجه گیری ای رو که دیروز از یک برخورد کردم رو بنویسم.میدونم هیچکس براش جالب نیست ولی خوب یه بهانه ای بود که بگم صاحب این وبلاگ هنوز زنده است و وبلاگشو فراموش نکرده!
شاید اگه خودمم برم توی وبلاگی که همش از این چیزا نوشته ، فکر کنم اینا پیام های اخلاقیه و نخونمش و بیام بیرون. دیگه زمان این ادبیات پند و اندرزها گذشته و دیگه کسی از این طرز بیان خوشش نمیاد! شعرهای شاعران معروف قدیم مثلا مال چند قرن پیش رو که میخونی، همش افعالش دوم شخصه و همش نصیحته که میگه اینکار روبکن ،این کار رو نکن..! ولی الآن کسی دیگه این جور شعرها رو نمیپسنده و اصلا زبان شعر امروز این نیست.
